BERICHT 47: Murmeljagd mit Freunden in Osttirol

Es sollte eigentlich die Murmeljogd vom Martin sein, der es ba die Jogderzählungen giwung hot, obo sein Rehbock hot sich net an insre Pläne gholtn und so sein mir ohne ihm gstartn. Mir fohrn in der Fria, hobm no voschiedene Sochn unterwegs zu erledigen und die Jogdkollegen aus Deutschnofn kemm am Obnd mit inson Heinz nochn.Um 7 fohrn sie vor: is Atuo vollgipockt bis obmhin, fongen sie un is Zeug in die Hütte zi trogn. O je, Hiiiilfe, dei well 3 Wochn bleibm!!! Speck und Wein, Erdäpfl und Schnops, Äpfl und..... es heart nimmer au. Gimiatlich vobring mir den Obnd ban an 6 Watter und a bissl Wein isch schun wieniger im Keller. Nochn Frühstück, startn mir um holba 7 bergwärts.Weil i jo koan Bichs brauch und i net sovl Giwicht afn Buckl hon, steck i a Flaschl Weißn in Rucksock. A Stückl gian mo olla mitnond und nocha trenn mir ins mit an Waidmannsheil. Es isch zwor a schiando Tog obo weita obm häng di Frianebl ocha, hoffentlich steigse bold au. Der Reinhard und ich gehen gemütlich in die Höhe. No net an insern Ziel unkemm hearn mir schun di Murmelan pfeifn. Mir suichn ins a gimütlichis Platzl und legn di Rucksäcke niedo. Obo man woas jo, pfeiffn tian di Frechn und die Kloan. Wo Afflan sein, isch obo a di grössere Verwondschoft und bold kemm sie a schun aussn Bau und gian af Futtersuche. Mir entscheidn ins für Oans, obo des will nix wissn und zoag ins olm gleich die hintere Seite. Geduld isch ungsog. Obo ols es sich oanmol gegn ins drahnt, bricht do Schuss, is Murmele follt afn Buckl wie a Käfer, drahnt sich no af di Seite und isch Mausetot. Waidmannsheil!!! Die Beute wersch "ausgiworfn" wie di Deutschnofna sogn und do Reinhard will mir an Schnops unbietn, obo er konn ihn in dem riesn Rucksock net findn. Bessa, mir welln jo no auwärts.

Obm unkemm, suicht er sein Wossoflosche und wos find er, in Schnops. Guit, a Schlückl schodet net. Mir setzn ins gimiatlich in die Sunne, frogn den Rest der Gruppe wie es ba ihnen ausschaug. Do Hubert hot gschossn und do Christian no net.Also sogm mir sie 2 solln zi ins kemm, weil mir do a überoll pfeiffn hearn und Murmelan segn, do kimmp er sicho zi Schuss. Inzwischn sog i zin Reinhard, er dorf no oans schiessn, weil is Erschte zwor wundoschieana Zahndlan hot, obo zin ausstopfn net geeignet isch. Bold sitzt a Bär af an Stoan, obo wie sich do Schütze hinto di Büchse leg, legt sich des Murmele a floch afn Stoan.Glei amol flieg a paarl Kolkrobm übo ins und Neugierde konn tödlich sein. Leider geht im Leben mancher Schuss daneben.Jetz kimm do Heinz und do Christian und mir beschliessn, daß zuerst der Christian schiesst, wols wiedo aussa geaht, damit er Oans hot.

Es dauert net long und mir wünschn ihm a Waidmannsheil. Mir pockn zom und gian zin Stoanmandl wo do Hubert und do Franz schun ban Speck auschneidn sein. Der Mensch lebt jo net va do Jogd, sondern van essn unjd trinken und so tui i a mein Wein aussn Rucksock. Mir sitzn in do Sunne, lochn und dozähl insre Jogderlebnisse va heint Vormittog.

Weil jo do Reinhard no oans schiessn soll gian a poor tolwärts und mir bleibm obm sitzn und schaug ihnen zui. Dei 3 liegn do untn afn Bauch und schaugn sich die Augn aussa. Mir segn Murmelan af Schussweite, obo  is Händy red olm lei öppas va Mailbox. Gleich, sie werdn sie woll undoschaugn. Jetz richtet do Reinhard di Büchse und mir kimmp zwor va obn vor, daß es net groass isch, obo sie kenn jo a Ondos gsegn hobm. Der Schütze steaht au und holt die Beute, meine liebe Güte, a Rottse isch oft schun grösser. Dei dokugln sich va lochn woll er mit 2 Fingo des Affl in di Luft heb, obo zin ausstopfn sein die sem jo schian.

Jetz marschiern mir Tolwärts. A kühles Bier, di Bergschiuche va di Fiaße sitzn mir ins af di Bonk vor do Hütte und sein ins einig, daß is Lebm wundoschiean isch. Af do gegnüboliegenden Seit steahn a poor Hirsch, di sem werdn a no gebührend bewundert. Do Reviernochbor, do Andrea, kimp a no mit sein Sohnemann und schaug wos do in sein Revier steaht. Heint gibs Erdäpfl, Butter und Kas, glab net daß in an 4 Sterne Hotel is Essn bessa schmeckt.

Am nächstn Morgn geahts hoamwärts und i glab dei 3 kemm sicho wiedo amol zi in af di Jogd. Schod Martin, daß net dobei worsch, mir hobm a riesn Gaudi kop.

Obo in 2 Wochn werd mo schun a is Beschte aus der Soche mochn, vosprochn!

 

Weidmannsheil 

                                                                                                                      Bericht und Fotos: Annelies Lahner 

 

 

 

nach oben